( آخه خنده های مهدی از همون اول ریز بوده و هست !!(( 
))
خنده ی مهدی : 
خنده ی من : 
معلم به پیش آمد
, نگاهی بر ما بیفکند و ناگاه چنان سیلی محکمی بر من نواخت که هنوز نتونستم اون اعتماد به نفسمو باز یابم و خودم بشم ...
واسه همینم مدرسه رو بعد از اون سال عوض کردم و از هم جدا شدیم 
و الا معلوم نبود از شنواییه من چیزی بمونه یا نه !!
ولی کلاسای تابستونه همون سال با هم بودیم , مثل : نقاشی , شنا , خط ...
چقدر بهمون خوش گذشت اتفاقا" 
بدونه هیچ سیلی و کتک و تسمه کمری , آخه میدونین ما دیگه نمیخندیدیم
!!
اونم فقط در سنه ۸ سالگی !!!
اما حالا :
مطمئنم اولین جلسه یی هم که در غربت به سر کلاس بریم , چون با مهدی هستم یه بلایی , خاطره یی , مکافاته فراموش نشدن یی و از همه مهمتر یه
lose confidence اساسی میشم , اونم تو دیاره غربت !! حالا یکی منو جمع کنه با این روحییه 
+ ضمنا" اصلا" حقه تیمه مزخرف و خوش اقباله ایتالیا نبووووووووووووووووووود .
+ تیمه ایران جز از قهرمانه جهان از هیچ تیمی نباختتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت .
+پیش تا پایان ای جاویدان ایران ن ن ن ن ن ن ن ن ن ن